KABA YEM BİÇİM ZAMANI

Birim ekim alanından alınacak kaba yemin; 1-En yüksek besin maddesi 2-En yüksek miktar ve 3-En yüksek sindirilebilirlik seviyelerinin yakalandıgı dönemde hasat edilmesidir. Bu noktada öncelikler eldeki hayvan tipine ve verim seviyesine, kaba yemin çesidine, iklim durumuna ve tarlaya daha sonra ekilecek ürüne göre degiskenlik gösterir. Bir inek için “YEM” denilince esas odak noktası, toplam tüketiminin 3’te 2’sini olusturan ve inegin yaratılısına uygun olan “KABA YEMLER”dir.

NEDEN ÖNEMLİDİR:

Isletme ekonomisi geregi yüksek verim rakamlarına artık daha da çok ihtiyacımız vardır. Ancak ne yazık ki ineklerin tüketim kapasiteleri, verim artısları ile aynı oranda artmamaktadır. Söyle ki; 20 litre süt üreten bir inek ile 40 litre süt üreten bir inek arasında 0 verim farkı varken, kuru madde tüketimleri arasında yalnızca %30’luk bir fark mevcuttur. Ülkemizde genetik olarak yüksek verimli ineklerin uzun süre yüksek verim gösterememe sebebi, bu ayrımın gereginin yapılmamasıdır. Bu durumda “SINDIRILEBILIRLIK” kavramı öne çıkar. Sindirilebilirlik, yem olarak tüketilen her kilogram kuru madde ile gübre olarak çıkarılan kuru madde arasındaki farktır. Bu durum iyi kaliteli veya düsük kaliteli kömürün yanması sonrasında kalan kül miktarı farkı gibidir. Sindirilebilirlik, toplam kuru madde alımını yani yem tüketimini etkiler. Bazen inekler normal sayılabilecek kuru madde miktarını tüketseler bile, süt üretiminde yetersizlik görülebilir. Bu durum genellikle kaba yem sindirilebilirliginin düsmesiyle ilgilidir. Bütün bitkilerin gövdesinde, tohumları olusurken, bitkiye saglamlık veren “LIGNIN” adı verilen odunsu madde birikmeye baslar. Agaç yasken bu sebeple egilir. Bu madde gevis getiren hayvanlar tarafından sindirilemez. Marangoz talasının yem maddesi olarak kullanılamama sebebi de bu odunsu maddedir.